Pobierz całą gazetkę tutaj

Z naszych parafii – santa cecilia

Dnia 21 listopada 1993r. w parafii pod wezwaniem św. Piotra Apostoła odbyła się uroczystość związana ze św. Cecylią, patronką muzyki kościelnej. Na tę uroczystość zostały zaproszone zespoły z dekanatu Radom – Północ.

Aura niestety nie dopisała i przybyły tylko dwa zespoły, co w połączeniu z rodzimą scholą i zespołem, (który pod kierownictwem ks. Krzystofa Katany pełnił funkcję gospodarzy uroczystości) dało jednak wspaniały efekt. Mimo zimna wszyscy bawili się doskonale. Po części artystycznej odbył się skromny poczęstunek, który przygotowała grupa oazowa i zespół.

Na koniec wystarczy życzyć organizatorom w przyszłości większej liczby gości i sprzyjającej pogody do tego typu imprez. Należy wspomnieć, że Cecylianki odbyły się już po raz drugi w tej parafii, a po raz szósty w całej diecezji radomskiej.

Wstęp

Witamy Was po raz pierwszy w tym roku. Choć to już drugi miesiąc nowego roku, ciągle staje przed nami pytanie – co przyniesie ten rok? Co będzie dalej?... W sposób szczególny pozdrawiamy tegorocznych maturzystów, którzy już nucą sobie „Minęła Studniówka z wielkim hukiem…” Was właśnie czeka w tym roku droga szczególna. Pamiętajcie, że nie jesteście na niej sami…

Przepraszamy Was za to, że wzrosła cena CND. Myślimy, że możemy liczyć na Waszą wyrozumiałość. Jako pewne usprawiedliwienie chcemy zwrócić uwagę, że jest to pierwsza podwyżka ceny Pisma od 2 numeru. Chcemy też zapowiedzieć specjalny numer świąteczny „CND”, który ukaże się w drugiej połowie marca.

Rok ten jest ogłoszony Rokiem Rodziny, dlatego też cieszymy się tym, że i w naszym Piśmie pojawiają się artykuły nawiązujące tematyką do Kościoła Domowego.

Cieszymy się również, że po kontaktach nawiązanych na Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych „CND” wysyłamy do Redakcji „Oazy” i Redakcji „Wieczernika”. Pozdrawiamy Redakcje i Czytelników tych Pism!

KAMUZO '94

Jak z pewnością wiecie każdego roku w czasie ferii zimowych organizowane są w naszej diecezji dwa kursy. Jednym z nich jest KODA Io i IIo , czyli Kurs Oazowy dla Animatorów, który od kilku lat odbywa się w prowadzony po raz drugi w Skarżysku w par. Matki Bożej Ostrobramskiej. Jak domyślacie się, w naszej „muzycznej” rubryce pragnę poświęcić nieco więcej uwagi temu drugiemu kursowi, który w tym roku odbył się w terminie od 2 do 12 lutego.

Najważniejszymi osobami jak to bywa na kursie są… „kuranci”, czyli uczestnicy kursu, którzy pragną poświęcić swój wolny czas, siły i mnóstwo cierpliwości w celu zdobywania wiedzy – w tym wypadku wiedzy muzycznej. W tym roku chętnych do tytułu animatora muzycznego było 19 osób, z czego znaczna większość to dziewczyny. (Czyżby chłopcy nie wierzyli w swoje talenty?)

Osobami najważniejszymi po „kursantach” są oczywiście moderatorzy. Nie trzeba ukrywać, że Oni także poświęcili się bez reszty całej sprawie ryzykując utgratą słuchu, głosu i poczucia rytmu. Tymi wspaniałymi bohaterami byli: Przewielebny, Czcigodny ks. Dr (o.m.c)* Maciej Korczyński i zawsze uśmiechnięta, pełna optymizmu i kochana przez wszystkich s. Mirka Grunt (mgr teologii!).

Do pełni szczęścia brakuje jeszcze animatorów, czyli nas: Marka Kuropieski, Piotrka Gawryjołka i mnie, ale ponieważ my byliśmy tą gorszą częścią „bajki” nękając naszych przyszłych muzycznych na wykładach i zajęciach praktycznych nie będę poruszała tego, jakże przykrego tematu.

Teraz z perspektywy czasu mogę wyrazić mój podziw dla wszystkich uczestników KAMUZO. Byli bardzo wytrwali, pracowici i wyrozumiali. Z ogromną (prawie zawsze) uwagą wysłuchiwali codziennie 2 wykładów: „Z historii i prawodawstwa muzyki sakralnej” oraz „Zasad muzyki”,  jednej konferencji ks. Maćka, śpiewali przez 2 godziny „Exsultate Deo”, pracowali z gitarą zbiorowo i indywidualnie, prowadzili spotkania w grupach, a ponadto przygotowali Apel w Kaplicy MB Ostrobramskiej. To były naprawdę pracowite ferie!

Czy oni nie żałują tego czasu? Przekonajcie się sami. Oto ich wypowiedzi, niestety w większości ogromnie skrócone (za co przepraszam). Może one zachęcą Was do uczestnictwa w tym kursie już na KAMUZO’95?

„KAMUZO było dla mnie doświadczeniem, czasem, który będę zawsze miło wspomniała.” – Anka

„Tutaj osiągnęłam swoje skryte marzenia- jestem animatorką muzyczną i chcę ludziom nieść radość poprzez śpiew.” – Bernadetta

„Dla mnie było to spotkanie z Bogiem. Może nie było to tradycyjne spotkanie z Nim poprzez modlitwę, lecz nauczyłem się odnajdywać Go w drugim człowieku. KAMUZO nie było kursem, ale śpiewem na uwielbienie.” – Wojtek

Tymi słowami też pragnę zakończyć moje pisanie. Dziękuję, że byliście! Bez Was nie byłoby możliwe to, co stało się cudowną rzeczywistością.

*o mało co

KODA '94

Podczas ferii zimowych dzięki życzliwości ks. Kan. Józefa Domańskiego dom przy parafii Świętej Rodziny w Kozienicach zatętnił życiem. W liczbie 73 osób zebrali się uczestnicy IIIo i IIo aby brać udział w Kursie Oazowym dla Animatorów (KODA). W zdobywaniu formacji animatora pomogało im 11 osób kadry wychowawczej, którą stanowili animatorzy: Greta Rokicińska, Danusia Żebrowska, Ela Warchoł, Iwona Jamróz, Ewa Gronostalska, Maciek Munnich, Piotr Wieczorek i moderatorzy: ks. Sławomir Gregorczyk, ks. Roman Adamczyk, ks. Sławomir Fundowicz i s. Małgorzata Seliga. O naszą kondycje  fizyczną dbali pp. Szamborowie. Trudno dokładnie opisać całość tego 10-cio dniowego pobytu. Na ten obraz niech złożą się tylko krótkie stwierdzenia. W sypialniach wykorzystanych do maximum pod względem miejsca było dość ciasno, ale przez to cieplej. Panowała atmosfera naukowa, ponieważ każdego dnia odbywało się pięć wykładów, a ich uwieńczenie stanowiła formacja muzyczna. Nie brakowało pomysłów na pogodne wieczory, które również miały charakter pewnego instruktażu dla uczestników w sztuce prowadzenia grupy. Pokarmem dla ducha była codzienna Eucharystia przeżywana w pierwsze dni ze wspólnota parafialną, a w następne tylko w naszej grupie rekolekcyjnej. Tę siłę prowadzone w różnej formie. Dziesięć dni, z których każdy był zatrzymaniem się nad jednym z 10-ciu kroków ku dojrzałości chrześcijańskiej, stało się dla nas czasem zdobywania wiedzy i doświadczeń, ale przede wszystkim pogłębienia, bądź odnowienia swojej przyjaźni z Jezusem, naszym Panem i Mistrzem.

Do całości naszego pobytu w Kozienicach należało też KODA IIo dla tych, którzy byli na takim kursie w roku ubiegłym, lub dawniej. Uczestniczyło w nim 38 osób. W ciągu trzech dni staraliśmy się poprzez wykłady, spotkania w grupach zatrzymać nad podstawowymi hasłami, przez które realizuje się charyzmat Ruchu Światło-Życie, a są to: Nowy Człowiek, Nowa Wspólnota i Nowa Kultura. Owocem naszych przeżyć było podjęcie przez animatorów różnych diakonii: liturgicznej, wychowawczej, modlitwy, deuterokatechumenatu, muzycznej i środków przekazu. Zapewne ich posługa przyczyni się do odnowienia ducha w Ruchu naszej Diecezji.

Informacja

W niedzielę 16.01.1994r. w kościele pw. Bł. Królowej Jadwigi w Radomiu odbyło się półroczne spotkanie formacyjno-modlitewne odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie Kościoła Domowego.

Zgromadziły się pary animatorskie wszystkich kręgów rodzin z całej diecezji. Obecnie w 7 rejonach skupionych jest 60 kręgów, z których każdy składa się z 5-6 rodzin. W spotkaniu tym uczestniczyły również pary animatorskie Diakonii Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, Diakonii Obrony Życia, Diakonii Gospodarczej i Jedności. Całości przewodniczyli Moderatorzy Diecezjalni Ruchu, s. Małgorzata Seliga i ks. Sławomir Gregorczyk oraz Para Diecezjalna Animatorów, Maria i Ryszard Bojarscy. W spotkaniu wzięli udział moderatorzy z poszczególnych rejonów.

W programie znalazła się konferencja na temat „Rola i odpowiedzialność par animatorskich w całości procesu formacyjnego w Ruchu Kościoła Domowego”, wygłoszona przez s. Jadwigę Skudro, współzałożycielkę Ruchu w skali Polski. Moderator Diecezjalny wprowadził swoją konferencją w tematykę nowego roku formacyjnego, traktującą o roli Słowa Bożego w życiu pojedynczego człowieka, rodziny i całego Kościoła. Całość spotkania ubogaciła obecność pary diecezjalnej z Archidiecezji Warszawskiej – Krystyny i Andrzeja Pruszków, którzy rozpoczynali swoją formację w radomskich kręgach rodzin.

Centralną godziną spotkania była koncelebrowana Eucharystia pod przewodnictwem J. E. Księdza Biskupa Stefana Siczka, który w swojej homilii uwypuklił prawdę o roli rodziny w życiu Kościoła. Całość zakończyła się wysłuchaniem koncertu kolęd i wspólnym podzieleniem się opłatkiem.

Para Animatorów Diecezjalnych

Więcej artykułów…

  1. Czego się od nas młodych wymaga

Dzieje się:


9.03-11.03 SA
16.03-18.03 Ewangelizacyjna OM

23.03-25.03 SA Diecezjalnego

Więcej terminów: KALENDARZ

Oazy Wakacyjne

Bank Modlitwy

Czeka Nas Droga

W sieci