Pobierz całą gazetkę tutaj

Kultura Chrześcijańska w Górze Puławskiej

W tym roku już po raz XII mogliśmy w naszej parafii jak i w szkole przeżywać Dni Kultury Chrześcijańskiej które odbywały się od 14.10 a zakończyły się 21.10. br.

Nie mogło by być inaczej jak te dni rozpocząć w Kulturze Chrześcijańskiej uroczystą Mszą Świętą. Następnie w godzinach popołudniowych przenieśliśmy się do szkoły gdzie rozpoczęły się uroczyste obchody 50-lecia istnienia budynku szkoły w Górze Puławskiej. Wystawy, historia szkoły, występy artystyczne wszystko nawiązujące do uroczystości obchodów 50-lecia.

W poniedziałek w budynku szkoły odbyły się uroczystości związane z obchodem Dnia Edukacji Narodowej, a później zebrani w kościele na modlitwie różańcowej mogliśmy się pomodlić za naszych byłych i obecnych nauczycieli i wychowawców.
Zaś kolejnego dnia w naszej szkole pojawiła się polska pisarka, pedagog terapeuta, publicystka Ewa Nowak która z młodzieżą przeprowadziła warsztaty literackie a popołudniu w bibliotece odbyło się jej spotkanie autorskie z dorosłymi.
Odbyły się również dwudniowe warsztaty rękodzieła artystycznego które przeprowadziły Anna Zając i Aleksandra Tokarska, można było na tych zajęciach nauczyć się robienia różnorakiej biżuterii z gotowych elementów.
W środowy wieczór w kościele mogliśmy obejrzeć spektakl teatralny przygotowany przez uczniów gimnazjum który nosił tytuł: „Król wschodzącego słońca”.
Piąty dzień spotkania z kulturą upłynął pod nazwą „Dzień ze Śpiewakiem”. No może nasz gość nie śpiewa choć nazwisko by go do tego zobowiązywało to Pan Jakub jest założycielem Fundacji „Kidprotect”. Interesuje się internetem i wszelkiego rodzaju nowościami technologicznymi. Pedagog, socjolog, specjalista od public relations. To on jako pierwszy podjął się rozpoczęcia działalności na rzecz bezpieczeństwa dzieci w Internecie.
Kolejny dzień to wystawa poświęcona pięknu kapliczek i krzyży stojących przy drogach którymi się poruszamy każdego dnia. Następnie odbył się koncert Jacka Kowalskiego (Klub Świętego Ludwika) który nosił nazwę „Miłość ziemska i niebieska”.

Wreszcie nadeszła sobota, chyba najbardziej wyczekiwany dzień od samego początku rozpoczęcia DKCh gdyż w tym dniu każdy mógł wziąć udział i sprawdzić swoją formę. Już po raz kolejny w godzinach przedpołudniowych ulicami naszej miejscowości odbył się „Bieg Papieski”, zaś wieczorem mogliśmy sobie uświadomić lub po prostu przypomnieć, że „Piosenka jest dobra na wszystko” biorąc udział w koncercie przygotowanym przez członków Towarzystwa Przyjaciół Góry Puławskiej.

Dzień Pański był dniem pełnym radości gdyż oprócz możliwości przyjęcia Jezusa do swego serca mogliśmy przez cały dzień słuchać słowa Bożego w naszej świątyni, a chętni nawet mogli je czytać dla reszty naszej wspólnoty parafialnej. Zaś kulminacyjnym punktem tych Dni Kultury był koncert pieśni hebrajskich „Kadosh”, przygotowany przez grupę muzyczną przy parafii w Górze Puławskiej.

W taki właśnie sposób zakończyliśmy ten radosny czas w którym mogliśmy poznać co nieco innej i dawnej kultury. Długie tygodnie a nawet miesiące przygotowań a wszystko tak szybko minęło, jednak na pewno na długo pozostanie w naszej pamięci. Do następnego roku. :D

Share

„Wszystko przemija, a ja wciąż jestem!”

BMW 2012. Ten artykuł nie będzie o najnowszym super aucie bawarskiego koncernu, ale o wielkiej ewangelizacji Krakowa, w której uczestniczyło około 13 tys. wiernych. W dniach od 19 do 21 października krakowski stadion piłkarski Cracovii oraz Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach zamieniło się w ewangelizacyjne centrum kraju.

„Bliżej, Mocniej, Więcej”- to tytuł tej niezwykłej ewangelizacyjnej akcji. Pomysłodawcą spotkania Kościoła Krakowskiego był ks. bp Grzegorz Ryś- pasterz archidiecezji krakowskiej stojący na czele Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji przy KEP.

3 tys. wolontariuszy, spośród 50 różnych wspólnot mających jeden cel: Głosić dobrą Nowinę, poprzez Nową Ewangelizację. A czym właściwie jest Nowa Ewangelizacja? Odpowiedź znajdziecie w artykule a. Filipa Sokołowskiego we wrześniowym numerze CND.

Poniżej, kilka słów o wielkim wydarzeniu w Krakowie.

 

19-10-2012 - piątek

Stadion Cracovia

Tysiące ludzi zgromadziło się wokół sceny, a w jej centralnym punkcie był umieszczony Ewangeliarz i obraz Jezusa Miłosiernego. Spotkanie miało wymiar ekumeniczny. Byli na nim także obecni duchowni innych Kościołów – ale wszyscy mieli ten sam cel: Wielbić Chrystusa Zmartwychwstałego i wspólnie modlić się za miasto. Były świadectwa, dzielenie się Słowem. Ks. Adam Wodarczyk – moderator generalny Ruchu Światło-Życie opowiadał o ks. Franciszku Blachnickim i o początkach Nowej Ewangelizacji.

W czasie modlitwy uwielbienia stadion był wypełniony wiernymi wznoszącymi ręce ku niebu i modlącymi się za Kraków.

Około 21:00 uczestnicy spotkania przeszli w uroczystej procesji na Rynek Główny. Mnóstwo świec, śpiewy, przyłączający się ludzie. Świadectwo, wobec ludzi przebywających na Krakowskim Rynku – widok bezcenny.

 

20-10-2012 – sobota

Stadion Cracovia

Liturgia pokutna. Niesamowite doświadczenie. 200 kapłanów spowiadających wokół murawy. Modlitwa wstawiennicza, rozmowa z bliźnim, poczucie wspólnoty.

„Czekałem na ten moment, w których Kraków będzie się budził” – powiedział kard. Stanisław Dziwisz, który wrócił z Synodu Biskupów w Rzymie, aby wziąć udział w ewangelizacji. Ogromna monstrancja z drzewa dębowego została uroczyście wniesiona na stadion. Nastąpił czas adoracji. Prowadzący modlitwę zapewniali, że Chrystus przechadza się pomiędzy sektorami i dotyka wnętrza każdego człowieka. Ludzie klęczeli, wielbili Pana pieśnią, wznosili ręce ku niebu. W tym samym czasie była prowadzona modlitwa o uzdrowienie. Na zakończenie sobotniego spotkania uczestników pobłogosławił bp Ryś.

 

20-10-2012 – niedziela

Sanktuarium Bożego Miłosierdzia

W niedziele wierni zgromadzili się w Krakowskich Łagiewnikach. Po modlitwie koronką do Bożego Miłosierdzia rozpoczęła się Eucharystia. Bazylika Miłosierdzia była wypełniona po brzegi, a na zewnątrz został ustawiony telebim. W Mszy wzięli udział krakowscy duchowni, siostry zakonne, osoby niepełnosprawne, oraz przedstawiciele różnych wspólnot, którzy na zakończenie spotkania otrzymali o kard. Dziwisza uroczyste błogosławieństwo i zostali posłani do ewangelizacji. „Aby dobrze ewangelizować, należy przeżyć spotkanie z Chrystusem samemu, aby potem iść i ewangelizować innych” – zalecał w homilii kard. Stanisław Dziwisz.

Na zakończenie spotkania, każdy uczestnik otrzymał SYMBOL WIARY – zakładkę z tekstem Składu Apostolskiego.

„To dopiero początek Nowej Ewangelizacji, która ma dać świadectwo Chrześcijańskiej wspólnocie” – mówił ks. bp Grzegorz Ryś.

Myślę, że każdy uczestniczący w Spotkaniu Kościoła Krakowskiego, doświadczył mocy Bożej i poczuł się wezwany do Nowej Ewangelizacji. Według danych organizatorów, w spotkaniu uczestniczyło 13 000 Ludzi, a 15 000 obejrzało transmisje na żywo za pośrednictwem Internetu.

 

 

 

Share

Wierzący żołnierz zarządza swym czasem

Witaj!

Gdziekolwiek na to zerkasz i niezależnie od tego, ile masz czasu i chęci, zachęcam Cię do przeczytania w całości relacji z rekolekcji. Piszę to, abyś dowiedział się jak Twoi młodsi lub starsi koledzy postanowili spędzić weekend w całości oddając go Bogu i drugiemu człowiekowi.

Oaza Nowej Drogi przeżywając pierwszą w tym roku formacyjnym Oazę Modlitwy rozpoczęła jednocześnie Rok Wiary. Miało to wszystko miejsce w dniach 12-14 października. Do Pionek zjechała setka radosnych, żywych i pełnych zapału młodych oazowiczów.

Chyba większość z nas wie jak mniej więcej wygląda plan oazy modlitwy, ale to przecież nie oznacza, że każdy OM wygląda tak samo, prawda? Skupię się więc na tematyce rekolekcji.

Wierzący żołnierz zarządza swoim czasem - ten tytuł to synteza spotkań w grupach, które były niesamowicie owocne i dające dużo do myślenia nie tylko uczestnikom, ale również animatorom.

Niby każdy z nas jest wierzący, ale czy odpowiadamy sobie na pytania czym jest dla mnie wiara? Co mi daje i czego wymaga? Ta oaza modlitwy była czasem na zdanie sobie tych pytań i odpowiedzenie na nie. Pomogło nam w tym spojrzenie na wzór postawy ważnej szczególnie dla oazowiczów, a mianowicie na ks. Franciszka Blachnickiego niestrudzonego ucznia Chrystusa wdzięcznego za każde cierpienie, za wiarę - „...dla wiary jestem gotów wszystko przyjąć.”

Przeżywając miesiąc październik zastanawialiśmy się nad znaczeniem, siłą i trudem odmawiania różańca. Dlatego do tej modlitwy musimy postawić się w roli żołnierza, który jest systematyczny, wytrwały, gotowy do poświęceń, ciężko trenuje i mozolnie wykonuje te same czy czynności a wszystko dlatego, że jasno widzi cel swojej pracy. Najbardziej w tym porównywaniu nas do żołnierza, zaskoczyła mnie odpowiedź na pytanie – czy różaniec jest tylko dla ludzi starszych? Nie, bo przecież wymaga tyle zapału, poświęcenia, siły, a to są atrybuty nas młodych. „My modląc się na różańcu nabieramy Maryjnego spojrzenia na Jezusa.”

Teraz przejdę do zarządzania czasem. Tacy jesteśmy teraz jakoś zaganiani. Biegniemy z zajęć na zajęcia, potem jeszcze do pracy. Ze szkoły na korki, dodatkowe zajęcia sportowe, znajomi, facebook, może jeszcze uda się obejrzeć film. Dlatego na spotkaniu w grupie każdy rysował swoją piramidę wartości, żeby sobie przypomnieć co jest najważniejsze, co nadaje sens i tempo życia – Bóg i wiara. A Księga Koheleta przypomina nam, że na wszystko jest czas i jest go odpowiednio dużo. Przez naszego Ojca zostało to już tak wspaniale pomyślane, że właściwie nie musimy się już troszczyć o czas. „Jeśli damy pierwszeństwo drobiazgom, wypełnimy życie drobiazgami i nie będziemy mieć wystarczająco dużo cennego czasu, by poświęcić go na ważne elementy życia”

Ta Oaza Modlitwy była dla mnie niesamowita. Szczególnie dlatego, że zobaczyłam jak Bóg jest potrzebny każdemu człowiekowi niezależnie od wieku. Dając zawsze też coś otrzymujemy, jako animator zostałam ubogacona postawą uczestników, zwłaszcza na spotkaniach w grupach i mogłam sobie uświadomić, że jestem wierzącym żołnierzem, który musi mądrze zarządzać czasem.

Share

Bez Boga nie damy rady!

Październik. Piątkowe, jesienne popołudnie. Otwierają się drzwi pociągu w Pionkach Zachodnich...i 3,2,1...START! Grupka młodzieży ruszyła. Wszyscy biegną w kierunku ośrodka rekolekcyjnego ''Betania''. Po co? Żeby zająć sobie łóżko! Wszyscy ustawieni w oczekiwaniu na otworzenie drzwi wejściowych. Po chwili ośrodek zostaje udostępniony i młodzież wbiega do pokoi! Właśnie rozpoczęła się Oaza Modlitwy ONŻ pod przewodnictwem ks. moderatora Artura Chruślaka i s. Anny Baćmagi.


Znajomi? Wspólna zabawa? To nie jedyne powody, dla których wszyscy zebrali się tam podczas jednego z październikowych weekendów. To przy okazji, ale przede wszystkim każdy chciał spędzić czas w bliskości z Jezusem Chrystusem. By bardziej odczuć Jego obecność już podczas Eucharystii rozpoczynającej rekolekcje odbyła się spowiedź.

Dla jeszcze większego umocnienia tej jedności dzień pierwszy zakończył się adoracją Najświętszego Sakramentu. Przy wprawiających w nastrój pieśniach mogliśmy skupić się na modlitwie i czuwaniu. Bo przecież „Człowiek sam nie da rady kroczyć słuszną drogą, lecz to Bóg prowadzi i podtrzymuje go swoja ręką.”

 W sobotni poranek na dźwięk budzika, punktualnie o siódmej, wygrzebaliśmy się spod ciepłych śpiworów i ustawiliśmy w kolejkach do łazienek. Pora wyszorować ząbki! Wszyscy świeży i pachnący udaliśmy się do kaplicy na jutrznię. Burczy w brzuchach...Czas na śniadanko! Pyszne kanapeczki i kakałko już czekały na stołach. Śniadaniowy dyżur gospodarczy spisał się na medal.

Przygotowane przez Diakonię Ewangelizacji konspekty sprawiły, że bardziej mogliśmy przyswoić sobie temat rekolekcji ''Maryja wzór wiary''.  Zbiórka pod ośrodkiem i idziemy...Gdzie? Na plac zabaw! Rozległy się głosy sprzeciwu, ale po krótkiej chwili pogodzeni z tym faktem wyruszyliśmy za ks. Arturem. Aż tu nagle niespodzianka! Znaleźliśmy się na boisku za ośrodkiem, gdzie przygotowane zostało dla nas pogodne popołudnie. To nie były wszystkie atrakcje zaplanowane na tamten dzień. Obejrzeliśmy również film pt. „Nie boję się”, który skłonił nas do refleksji o przyjaźni i odwadze. Dzień pełen wrażeń zakończyliśmy wspólną modlitwą różańcową.

Wreszcie nadszedł niedzielny poranek. W tym ważnym dla chrześcijanina dniu każdy chce ładnie wyglądać. Dlatego nie powinny nikogo dziwić pytania o pożyczenie żelazka.

Po punkcie, na który wszyscy z niecierpliwością czekali, czyli Eucharystii  rozjechaliśmy się do domów.W naszych środowiskach, w Duchu Nowej Ewangelizacji będziemy wcielać w życie wiedzę zdobytą podczas tych krótkich rekolekcji.

Share

Oaza Modlitwy Dzieci Bożych – Dąbrówka

101 Dalmatyńczyków - do nich możemy porównać liczbę uczestników, którzy przybyli na październikowa Oazę Modlitwy Dzieci Bożych w Dąbrówce i sprawiły, że miejsce to znów nabrało życia! (dosłownie J). Nad tą jakże wesołą gromadą opiekę sprawowali s. Nadzieja Antoniuk oraz ks. Marcin Dąbrowski wraz z grupą animatorów.

Podczas rekolekcji zastanawialiśmy się, jak wyglądają nasze relacje z rodzicami – czy odnosimy się do nich z szacunkiem, czy potrafimy zgodzić się z ich zadaniem bez zbędnych dyskusji.  Za wzór posłuszeństwa postawiliśmy Pana Jezusa, który pomimo tego, że był Bogiem, słuchał swoich rodziców, w ten sposób okazywał im swoją miłość i szacunek do nich.

Rozmawialiśmy także na temat tego, jak dużo wiemy o różańcu, który podarowała nam Maryja, jak właściwie go odmawiać oraz dlaczego w ogóle warto to robić. Kolejnym tematem rozważań był „Mój Czas”. Zadawaliśmy sobie pytanie, czy potrafimy zorganizować nasz czas tak, aby wypełnić swoje obowiązki i żeby starczyło nam go także na rzeczy mniej ważne. Idealnym odzwierciedleniem dobrej organizacji czasu był słoik, do którego kolejno wrzucaliśmy: kamienie, żwir, piasek oraz wodę. To doświadczenie pokazało nam, że rzeczy największe mają pierwszeństwo, ponieważ później już nie będziemy w stanie ich nigdzie umieścić. Tak też jest i z naszymi obowiązkami: mają one najwyższy priorytet, więc wypełniamy je w pierwszej kolejności.

Podczas najważniejszego punktu dnia, którym była wspólna Eucharystia, ks. Marcin  w czasie Homilii rozmawiał z dziećmi o posłudze kapłańskiej (do jakiego zawodu można ją porównać i dlaczego?), a także staraliśmy się zrozumieć jak ważne i wspaniałe rzeczy dzieją się na ołtarzu podczas wspólnej Uczty Pańskiej.

Pośród bogatych treści była także i  zabawa, w której każdy mógł wykazać się  swoją wiedzą i umiejętnościami, ale ipogodą ducha.

Te umiejętności dzieciaki mogły pokazać na MINI biegu weryfikacyjnym poświęconym miesiącowi modlitwy różańcowej, gdzie zmagały się z zadaniami, po których wykonaniu zbierały sylaby, z których należało ułożyć hasło roku formacyjnego. Natomiast pogodę ducha dzieciaki pokazały na wspólnym wieczorze pogodnym, podczas którego wybraliśmy się w podróż po zakątkach Ziemi, aby poznać tamtejsze zabawy i śpiewy.

W myśl słów bł. Jana Pawła II : „Różaniec to Skarb, który trzeba odkryć” , wykonaliśmy plakaty, które pokazały jak wielkie znaczenie ma dla nas ta Modlitwa.

Myślę, że te rekolekcje pomogły nam zrozumieć czym jest modlitwa różańcowa, jak ważni są dla nas nasi rodzice oraz co zrobić, by nie zaniedbać obowiązków i mieć czas na wszystko.

Share

Adresy ośrodków

Bank Modlitwy

Czeka Nas Droga

W sieci