Pobierz całą gazetkę tutaj

„MIŁOŚĆ W JEDNOŚCI I JEDNOŚĆ W MIŁOŚCI”

Krucjata Wyzwolenia Człowieka to wspólnota ludzi, którzy przez post i modlitwę pragną pomagać tym, którzy mają problemy z nałogami i bez pomocy Boga nie mogą sobie z nimi poradzić. Animatorzy tej wspólnoty, Maria i Józef Wólczyńscy, oraz moderator ks. Gabriel Marciniak, proboszcz Parafii Matki Bożej Bolesnej w Radomiu, prowadzili ostatnio rekolekcje w Dąbrówce. W tym roku rozpoczęły się w aurze zimowej (chociaż był to już 12 kwietnia),
a zakończyły po trzech dniach ciepłą wiosną.

            Temat przewodni rekolekcji brzmiał: Miłość w jedności i jedność w miłości.
Bardzo dopasowany do odbiorców, gdyż większą część rekolektantów stanowiły pary małżeńskie. Byliśmy świadkami wielu cudów, które dokonywały się w osobach doznających duchowego wyzwolenia. Większość z nich złożyło podpisane deklaracje krucjaty kandydackiej (rocznej) lub członkowskiej ( na czas nieokreślony).

            Podczas dzielenia się Słowem Bożym, pracowaliśmy w grupach, a dobrane fragmenty (1Kor 6,6-11) pomagały wszystkim odkrywać własne trudności i krzyże, oraz stwierdzić, że Ktoś pomaga je nieść, ucząc miłości (Ef 4,1-6).

Podczas wszystkich nabożeństw i konferencji Józefa, ksiądz Gabriel przez swoją posługę w konfesjonale, przy pomocy łaski Bożej, wyzwalał nas z więzów grzechu. Jakie cuda dokonywały się w oczyszczanych duszach, wie tylko Pan Jezus. My mogliśmy odczuć radosne owoce rekolekcji na ostatnim spotkaniu, podczas składania świadectw. Większość z nich po prostu wyciskała łzy z oczu, ale nie będę ich opisywać, poza jednym – mojej małżonki.

            Ania wyjawiła publicznie, że pokłóciliśmy się na świętych rekolekcjach, bo czuła się samotna. Według niej, nie poświęcałem jej dostatecznej uwagi. Zauważyła także wiele innych (moim zdaniem) drobnostek. Ona jest taka wrażliwa, a jestem twardy i nic już tego nie zmieni. W tym czasie do pokoju Ani weszła Kasia wraz z mężem Romanem i słuchając naszych sprzecznych wywodów i oskarżeń, stwierdzili zgodnie: „Myśmy to samo już przerabiali.” Mając o dziesięć lat dłuższy staż małżeński mogli się z nami podzielić swoimi doświadczeniami śmiejąc się, bo zobaczyli w nas siebie, jak w lustrzanym odbiciu.

            Po takim świadectwie żony moje serce troszeczkę przyśpieszyło i nie miałem ochoty rozwodzić się na swój temat. Otwierając Pismo Święte trafiłem na Księgę Psalmów i przyszło olśnienie, że w tym momencie trzeba zaśpiewać i zaśpiewałem:

 

Ciągle spotykam ludzi, co pytają mnie

Dlaczego dzisiaj nie ma cudów, jak za dawnych dni?

Lecz cuda są – ja mówię wam, bo Biblia uczy, że

Bóg zawsze Bogiem cudów był, jest Nim także dziś.

 

Bóg jest wciąż taki sam, On jest wciąż taki sam.

Jeśli wczoraj miał moc, to i dzisiaj ją ma.

Wysłuchuje modlitwy, problemy twe zna,

Nie załamuj się więc, On odpowiedź ci da.

           

 

 Spotkania Krucjaty Wyzwolenia Człowieka odbywają się w drugi wtorek każdego miesiąca w Parafii Królowej Apostołów na Młodzianowie o godzinie 19.00 i są one otwarte dla każdego, kto chce włączyć się do wspólnoty. Na spotkaniach chętni dają świadectwo oraz rozważane są teksty z Pisma Świętego, które mówią o wolności. 

Share

Oaza Modlitwy Głosząca Ewangelię

Czy wiara może być radosna i żywa? TAK! Przekonali się o tym wszyscy uczestnicy Ewangelizacyjnej Oazy Modlitwy, która odbyła się w pogodny kwietniowy weekend w Pionkach. Niemal 100 młodych osób przybyło, by poznać Jezusa. Rekolekcje oazowe, na których nigdy wcześniej nie byli, zapewne im w tym pomogły. Już od początku ruszyliśmy z mocą! Na pierwszym spotkaniu w grupach dowiedzieliśmy się o Bożej miłości oraz o wspaniałym planie Pana Boga dla nas. Czego Jezus oczekuje ode mnie? Na to pytanie staraliśmy się odpowiedzieć nie tylko w piątek, ale przez cały czas EOM- a. Piątkowy wieczór był też czasem oswojenia się z klimatami oazowymi, wspólna kolacja, czas rozmów na refektarzu i oczywiście pogody wieczór. Radością i głębokim przeżyciem był dla nas czas osobistego spotkania z Jezusem w adoracji. Mogliśmy trwać wspólnie przed naszym Panem, prosić go, dziękować, przepraszać. Po takim zakończeniu dnia, sobota nie mogła być nieudana! Animatorzy postarali się o efektowną pobudkę i można powiedzieć, że włączyli bardzo głośny budzik, który dotarł w każdy zakątek ośrodka. Nikt nie miał problemu ze wstaniem, a także trafieniem do kaplicy, by już od rana chwalić Boga.       Drugi dzień był też czasem rozważania o grzeszności człowieka, ale też o miłosierdziu Ojca, który czekał na każdą zbłąkaną owieczkę w sakramencie pokuty i pojednania. Z czystymi sercami przeżyliśmy najważniejszą godzinę dnia- Eucharystię. Niewątpliwie umocniła nasze dusze i dzięki temu mogliśmy dalej odważnie iść przez czas rekolekcji.

            Po obiedzie niespodzianka- gra terenowa! Kto by się spodziewał, że Pionki to tak rozległe miasto! Była to okazja do poznania Ruchu, rozwijania talentu do układania piosenek i innych rymowanek i przede wszystkim integracji w grupach. Z pewnością ból nóg nie poszedł na marne J. Wieczorem zaś na pogodnym  mogliśmy dowiedzieć się, jakim typem tancerza jesteśmy i czy dobrze pamiętamy kroki poznanych „oazowych” tańców.

            Ten intensywny dzień zakończyliśmy w kaplicy powierzając się Bożemu miłosierdziu w modlitwie Koronką. Niedziela była czasem odkrywania miejsca w Kościele. Niewątpliwie wspólnota Ruchu Światło Życie ma dużo do zaoferowania, o czym uczestnicy mogli się przekonać przez te trzy dni w Pionkach. Po uroczystej Mszy Świętej, która napełniła nas optymizmem po spotkaniu z żywym Bogiem, nadszedł czas rozstania. Ale mamy nadzieję, że nie na długo- do zobaczenia w wakacje!

Share

Gdzie Bóg nas posiał, tam mamy kwitnąć!

Ten dość wiosenny tytuł kryje relację z pewnego zimowego dnia… 6. kwietnia, chociaż powinien być ciepły i słoneczny, przywitał śniegiem uczestników Rejonowego Dnia Wspólnoty. Niska temperatura nie przeszkodziła  ponad 200 członkom Ruchu Światło – Życie odwiedzić parafii p. w.  św. Jana Chrzciciela w Zakrzewie i ogrzać niewielkiego kościółka ciepłem serc przepełnionych radością ze Zmartwychwstania.

Już od 9.00 rano na placu słychać było gwar dzieci, młodzieży i dorosłych z dziesięciu parafii rejonu Radom – Północ. Rozpiętość wiekowa nie była w stanie zaburzyć naszej jedności – spotkanie rozpoczęliśmy wspólną zabawą i radością. Potem przyszedł czas na chwilę skupienia podczas katechezy poprowadzonej przez ks. Jacka Małeckiego. Tematem Dnia Wspólnoty było zdanie: „WIERZĘ W KOŚCIÓŁ APOSTOLSKI”. Tę prawdę wszyscy chrześcijanie wyznają w Credo, a my dzięki konferencji mogliśmy zweryfikować, czy bycie apostołem to dla nas trudne zadanie.
Ku formacji – przypomnę najważniejsze myśli z katechezy, a zarazem z całego DW:

  • Ks. Jacek objaśnił nam postawę Apostołów przed i po Zmartwychwstaniu. Początkowo przepełnieni lękiem, niezdolni do samodzielnego pójścia w świat, kiedy ujrzeli pusty grób, stali się głosicielami Chrystusowego krzyża i największego cudu w historii.
  • Jezus udowodnił całemu światu, że nie ma nic niemożliwego, śmierć nie ma władzy nad dziećmi Boga.
  • Zmartwychwstanie Jezusa, centralna prawda chrześcijaństwa, przepełnia autentyczną radością i zachwytem. Nie tylko dziewczyny, z natury zawsze mające więcej do powiedzenia, ale każdy z nas dobrze wie, że gdy przytrafi nam się coś wspaniałego, musimy komuś o tym opowiedzieć. Dlatego właśnie stale powinna towarzyszyć nam gotowość do rozkochiwania innych w Jezusie – Miłości, której sami doświadczyliśmy.
  • W dzisiejszym świecie bycie apostołem wymaga dostosowania języka używanego w ewangelizowaniu do odbiorcy. Nie chodzi tylko o język w znaczeniu: włoski, angielski, itd., ale o jak najbardziej przystępny sposób przekazu prawd wiary.

Przemyślenia z konferencji ks. Jacka mogliśmy uzewnętrznić w mniejszych grupach. Dzieciom towarzyszyła w tym czasie radość i zabawa, a młodzież i dorośli ubogacali się nawzajem przykładami dawania świadectwa w swoim otoczeniu.

Spotkaniom i rozmowom ze znajomymi nie było końca. Jednak wszyscy najbardziej czekali na główne spotkanie całego dnia – Eucharystię. Trwając w oktawie Świąt Wielkiej Nocy, w jedności z Ruchem i całym Kościołem, uświadamialiśmy sobie, że „wszystko możemy w Tym, który nas umacnia” (por. Flp 4,13).

Po uczcie dla duszy przyszedł czas na ucztę dla ciała. Gorący posiłek przygotowany przez członków Domowego Kościoła z Zakrzewa również stał się okazją, by pobyć z dawno nie widzianymi przyjaciółmi.

Kolejnym punktem naszego spotkania była… zabawa w stodole. :) Tam chyba Oazowicze jeszcze nie byli! Ale nie martwcie się – „stodoła” to tylko nazwa dużej sali parafialnej. :) Tam mieliśmy okazję wspólnie pośpiewać i potańczyć, by spożytkować wielkie pokłady energii i radości, jakie się w nas zgromadziły.

Zwieńczeniem całego dnia była odmówiona wspólnie koronka do Bożego miłosierdzia. Czuwający nad wszystkim ks. Michał Michnicki, moderator rejonu Radom – Północ, oraz ks. Ireneusz Kosecki, proboszcz parafii w Zakrzewie, podziękowali wszystkim za obecność  i zakończyli spotkanie błogosławieństwem.

Nie dało się nie zauważyć, że wielu z nas nie chciało się wsiadać z powrotem do autokarów i to nie z powodu dalekiej podróży, co raczej z chęci przedłużenia Dnia Wspólnoty. Mamy wielką nadzieję na kolejne spotkanie – oby w jeszcze większym składzie!

Serdecznie dziękujemy wszystkim Księżom, Parze Rejonowej DK, Organizatorom, Uczestnikom, służbie liturgicznej, a w szczególności Bogu, który nas razem zgromadził.

 

Niech żyje Chrystus Król i do zobaczenia w niebie! :)

Share

RDW- Radosny Dzień Wiosenny

Kwiecień plecień bo przeplata – trochę zimy, trochę zimy… a w naszych sercach wiosna!
A w Pionkach już po kolejnym Rejonowym Dniu Wspólnoty.

 

Mimo, że jest 6 kwietnia
Zima trzyma jak najęta.
My się jej już nie boimy
Na Dzień Wspólnoty pędzimy.

A tam jak zwykle wspaniała zabawa!
Domowy Kościół i młodzieżowa oaza.
Pionki - nasz rejon kochany,
Każdy jest z nim obeznany.

Każda parafia wspaniale się zaprezentowała
O swojej oazie ciekawostki opowiedziała.
Ksiądz Maciej Będziński jak zwykle sypał żartami
Myślał, że nas rozbawi swoimi opowiastkami.

Dużo mówiliśmy o apostolstwie Kościoła
Chrystus nas posłał, by głosić Ewangelię dookoła.
Na spotkaniach w grupach pięknie pracowaliśmy
Animatorzy byli z nas dumni, więc się cieszyliśmy.

Oczywiście nie zabrakło Namiotu Spotkania
W skupieniu rozważaliśmy słowa naszego Pana.
Wszyscy księża Eucharystię sprawowali
O świętej ofierze Pańskiej przypominali.

Prawie wszystkim już w brzuchu nieźle burczało
Na szczęście grochówki nie było za mało.
Każdy mógł jeszcze bułkę słodką zjeść
I o wspólnej zabawie usłyszeć  wieść.

Na zakończenie nas księża rozesłali,
byśmy wiarę naszą dzielnie wyznawali.
Takie rzeczy właśnie w oazie lubimy
Na kolejnym DW się chętnie pojawimy.

Share

Drapieżne owce prosto z parafialnej oazy modlitwy

W Radomyślu 50-osobowa grupa z parafii św. Kazimierza, pod przewodnictwem dk. Krzysztofa i s. Nikoli, odbyła rekolekcje. Na miejscu szybko wkręciliśmy się w temat oazy dość szybkim i wesołym pogodnym. Oglądaliśmy również filmy, które miały ukazywać świadectwo w dzisiejszym świecie.

 

Na wieczornej modlitwie rozważaliśmy fragment o nawróceniu św. Pawła. Był czas na krótką adorację i trochę śpiewu.

Następnego dnia po śniadaniu próbowaliśmy bardziej zagłębić się w temat „DRAPIEŻNEJ OWCY”, dlatego odbyła się gra terenowa. Głównym jej celem było pokazanie wymiaru wspólnoty i świadectwa. W grze każdy mógł wykazać się wiedzą i umiejętnościami, ale też i pogodą ducha. Grupy mając dość kreatywne pomysły, szybko rozgryzły hasło – rozwiązanie gry.

Na spotkaniach doszukiwaliśmy się charakterystycznych cech owcy i porównywaliśmy je do ludzi wierzących. Staraliśmy się pokazać, jak ciężko dziś obronić swoją wiarę.

Spotkanie z żywym Chrystusem na Eucharystii było najważniejszym momentem dnia. Ks. dk. Krzysztof w homilii starał się wytłumaczyć, że każdy z nas jest bezbronną owieczką, która potrzebuje Pasterza. Musimy być jednak też jak DRAPIEŻNA OWCA i bronić swoich praw.

W Sandomierzu zwiedziliśmy kościół św. Jakuba i Bazylikę Katedralną. W drodze powrotnej mimo zmęczenia graliśmy i radośnie śpiewaliśmy piosenki.

Myślę, że te rekolekcje pomogły nam zrozumieć, czym jest świadectwo, że zawsze powinniśmy świadczyć, być odważnymi i radosnymi katolikami! Dziękujemy za organizację i wsparcie duchowe ks. Jacka Pałosza, który nie mógł uczestniczyć w tych wydarzeniach ze względu na chorobę.

Share

Dzieje się:


9.03-11.03 SA
16.03-18.03 Ewangelizacyjna OM

23.03-25.03 SA Diecezjalnego

Więcej terminów: KALENDARZ

Oazy Wakacyjne

Bank Modlitwy

Czeka Nas Droga

W sieci