Historia

Początki Krucjaty Wyzwolenia Człowieka sięgają roku 1978 i ściśle wiążą się z osobą Jana Pawła II. Wtedy to, 23 października, w liście pożegnalnym do Polaków, Papież napisał słowa, które stały się głównym bodźcem inicjującym powstanie tego dzieła. „Proszę, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem może aż zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu, co może umniejszać jego wkład do wspólnego skarbca ludzkości, narodów chrześcijańskich, Chrystusowego Kościoła”.

Na prośbę tę odpowiedział już rok później ks. Franciszek Blachnicki, czyniąc przygotowania do dzieła wyzwolenia z nałogów społecznych, a zwłaszcza alkoholizmu. W ten sposób powstał pierwszy program KWC opisujący metody jej działania. Była ona swoistą kontynuacją działającej w latach 1957 60 Krucjaty Wstrzemięźliwości, zwanej też Krucjatą Niepokalanej.

Krucjata stała się samodzielnym ruchem. Ruch Światło -Życie natomiast służąc tej sprawie podejmuje Diakonię Wyzwolenia, która ma za zadanie propagowanie trzeźwości i abstynencji.

Dnia 8 czerwca 1979 w czasie Mszy św. na lotnisku w Nowym Targu delegacja Ruchu Światło-Życie, idąc na czele procesji z darami, przyniosła Papieżowi Księgę Czynów Wyzwolenia. Ojciec Święty pobłogosławił niosących Księgę i wszystkich, których nazwiska zostały już lub zostaną w przyszłości do niej wpisane. W tym czasie obecni na lotnisku członkowie ogólnopolskiej reprezentacji Ruchu odmówili głośno modlitwę (zawierającą przyrzeczenia abstynenckie) i odśpiewali hymn Krucjaty Serce wielkie nam daj. W ten sposób proklamowanie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka w obecności Papieża Jana Pawła II stało się faktem. Dzień 8 czerwca 1979 r. należy więc uważać za dzień narodzin Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.

 

 

 

Adresy ośrodków

Bank Modlitwy

Czeka Nas Droga

W sieci